tag:blogger.com,1999:blog-31980801769528430862012-02-16T03:29:53.346-08:00ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΕΝΑ "ΠΑΡΑΣΤΡΑΤΗΜΑ" ΜΟΙΡΑΙΟ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟ...ΜΙΑ ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΥ ΤΟΣΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΝ ΥΜΝΟΥΝ...ΜΙΑ ΑΤΕΛΕΙΩΤΗ ΑΓΑΠΗ... ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΚΙΝΗΤΡΟ ΜΟΥ...ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ...Αννίτ@noreply@blogger.comBlogger131100tag:blogger.com,1999:blog-3198080176952843086.post-87687314309134386392007-07-03T04:04:00.000-07:002008-12-10T20:28:07.626-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_uLHjNTnEgHE/Root55MPORI/AAAAAAAAAB8/NKFq2Ktot-Q/s1600-h/i8240419.jpeg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5082925602068969746" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" height="163" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_uLHjNTnEgHE/Root55MPORI/AAAAAAAAAB8/NKFq2Ktot-Q/s320/i8240419.jpeg" width="276" border="0" /></a><br /><div><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;"><strong>Το ξέρα ότι η λύση θα βρεθεί... και το ξερα ότι θα επιλέξεις την καλύτερη...</strong></span></div><div><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;"><strong>Χαίρομαι πολύ μάτια μου...</strong></span></div> <a href="http://www.sync.gr/claim/rbUXJ3hwQsiF" rel="sync"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3198080176952843086-8768731430913438639?l=annita-myimmortal.blogspot.com' alt='' /></div>Αννίτ@noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3198080176952843086.post-64557422699246359122007-07-02T03:56:00.000-07:002008-12-10T20:28:07.901-08:00<div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_uLHjNTnEgHE/RojeoZMPOQI/AAAAAAAAAB0/eCHc9eJQqx0/s1600-h/αστÎ&shy;ρι!!.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5082556965025954050" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_uLHjNTnEgHE/RojeoZMPOQI/AAAAAAAAAB0/eCHc9eJQqx0/s320/%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%AD%CF%81%CE%B9!!.jpg" border="0" /></a><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">Σε άκουσα χάλια το πρωί... αντιλήφθηκα στην φωνή σου εκνευρισμό... απογοήτευση... αλλά και μια πικρία... Σαν ένα μικρό παιδί που ψάχνει μια αγκαλιά να πέσει για να κρυφτεί και να μην το ενοχλεί κανείς πια...</span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">Ταράχτηκα, κι όταν μου μίλησες αναστατώθηκα ακόμα πιο πολύ...</span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">Ξέρω πως νιώθεις, πίστεψε με το ξέρω...</span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">Μην στεναχωριέσαι αγάπη μου... κόπιασες πολύ για να το αποκτήσεις... Δεν θα το χάσεις τόσο εύκολα... Θα βρεθεί η λύση... Εύκολη, δύσκολη, δεν ξέρω! Μα θα βρεθεί!</span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">Και θα το καβαλήσεις πάλι σαν αετός σκίζοντας τον δρόμο!</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3198080176952843086-6455742269924635912?l=annita-myimmortal.blogspot.com' alt='' /></div>Αννίτ@noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3198080176952843086.post-47080614175537951622007-06-30T03:53:00.000-07:002008-12-10T20:28:08.115-08:00<div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_uLHjNTnEgHE/RoY21JMPOPI/AAAAAAAAABs/t4MCEr7LXrU/s1600-h/2004-9-16-dream-02.jpg"><span style="font-family:trebuchet ms;color:#00cccc;"><em><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5081809516162398450" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" height="185" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_uLHjNTnEgHE/RoY21JMPOPI/AAAAAAAAABs/t4MCEr7LXrU/s320/2004-9-16-dream-02.jpg" width="272" border="0" /></em></span></a><span style="font-family:trebuchet ms;color:#00cccc;"><em> Ξύπνησα χαρούμενη, νιώθοντας πως περάσαμε όλη την νύχτα μαζί... Ήταν όνειρο άραγε...? Ή μήπως μια ένδειξη του τι πραγματικά συμβαίνει...</em></span></div><div align="justify"><span style="font-family:trebuchet ms;color:#00cccc;"><em>Ζητούσα φαγητό... παρόλο που μου χαμογελούσε... δεν μου έδινε... </em></span></div><div align="justify"><span style="font-family:trebuchet ms;color:#00cccc;"><em>Μου είπες θα φάμε μαζί... παρόλο που μου το πες δεν μου έδωσες...</em></span></div><div align="justify"><span style="font-family:trebuchet ms;color:#00cccc;"><em>Άραγε ήταν απλά ένα όνειρο, ή μήπως μια πραγματικότητα που εγώ δεν αντιλαμβάνομαι...?</em></span></div><div align="justify"><span style="font-family:trebuchet ms;color:#00cccc;"><em>Μήπως στην πραγματικότητα πάντα θα είσαι με εκείνη...κι εκείνη με σένα... κι εμείς οι "τρίτοι" του κύκλου ζούμε στην δική μας διάσταση...</em></span></div><div align="justify"><span style="font-family:trebuchet ms;color:#00cccc;"><em>Κάποτε πίστευα πως έτσι θα είμαστε εμείς οι δύο...</em></span></div><div align="justify"><span style="font-family:trebuchet ms;color:#00cccc;"><em>Κρυφά απ' όλους...εγώ δική σου κι εσύ δικός μου...</em></span></div><div align="justify"><span style="font-family:trebuchet ms;color:#00cccc;"><em>Σιχαίνομαι την κτητικότητα που αναγκάζομαι να χρησιμοποιήσω για να αποτυπώσω την σκέψη μου, δεν την εννοώ κυριολεκτικά, εσύ με ξέρεις...</em></span></div><div align="justify"><span style="font-family:trebuchet ms;color:#00cccc;"><em>Χθες σου είπα πως νυστάζω, και με ξάπλωσες δίπλα σου καθώς κοιμόσουν... Μα τα μάτια μου δεν μπόρεσαν να κλείσουν... Σκεφτόμουν, την γαλήνη που έδειχναν τα δικά σου κλειστά μάτια καθώς κοιμόσουν, κι αναρωτιόμουν...τι να ονειρεύεται; </em></span></div><div align="justify"><span style="font-family:trebuchet ms;color:#00cccc;"><em>Όνειρο μου... κάποια στιγμή πιστέυω πως θα καταλάβεις γιατί πάντα θα σαι ανεκπλήρωτο...<br /></em></span></div><div align="justify"><span style="font-family:trebuchet ms;color:#00cccc;"><em></em></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3198080176952843086-4708061417553795162?l=annita-myimmortal.blogspot.com' alt='' /></div>Αννίτ@noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3198080176952843086.post-80849415342715869982007-06-27T15:38:00.000-07:002007-06-30T04:07:11.534-07:00<span style="font-family:trebuchet ms;color:#33cc00;"><strong><em>Έχω ένα προαίσθημα... ασυνήθιστο για μένα...<br />Δεν ξέρω τι πρόκειται να συμβεί, δεν ξέρω αν θα ναι καλό ή κακό...<br />Δεν ξέρω καν αν θα το μάθω...<br />Μα έχω ένα επίμονο προαίσθημα που δεν αφήνει το μυαλό μου να ησυχάσει, και προκαλεί στην καρδιά μου αναστάτωση... Ένας κόμπος δένεται το στομάχι μου και προσπαθώ να πω ότι όλα είναι καλά, αλλά μήπως δεν είναι...?<br />Ο χρόνος θα μου δείξει...ποιος ξέρει...</em></strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3198080176952843086-8084941534271586998?l=annita-myimmortal.blogspot.com' alt='' /></div>Αννίτ@noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3198080176952843086.post-71682199406410752512007-06-26T00:43:00.001-07:002008-12-10T20:28:08.264-08:00<div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_uLHjNTnEgHE/RoDDwlwTYmI/AAAAAAAAABk/HnMbov6n7HA/s1600-h/glasses_s.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5080275619209765474" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_uLHjNTnEgHE/RoDDwlwTYmI/AAAAAAAAABk/HnMbov6n7HA/s320/glasses_s.gif" border="0" /></a><br /><p><span style="font-family:verdana;color:#cc33cc;">Περίεργο συναίσθημα... Απλά οδηγούσα με το αυτοκίνητο, ώσπου πέρασα μπροστά από το καφέ... Το καφέ που μαζί με μένα ζούσε τον έρωτα μου για σένα... Το καφέ που σου σέρβιρα κρύα σοκολάτα με Whisky, που με γέμισες φυστίκια, που μου μαθες να ανάβω τα φώτα στο αμάξι μου... Το στέκι που αράζαμε τα αυτοκίνητα μας δίπλα δίπλα και τα χαζεύαμε... που γελούσαμε και που τα βράδια βρισκόμασταν στα κρυφά... Κι είπα να σταματήσω... και στο πληκτρολόγιο να αποτυπώσω τις σκέψεις μου, τα συναισθήματα μου, παρέα με ένα Old Navy και τον Freddo που πάντα λάτρευα... και να νοσταλγήσω τις στιγμές που από τη μία τόσο θα θελα να ξαναζήσω...κι απ' την άλλη σκέφτομαι ότι τα πράγματα αλλάζουν...πόσο μάλλον οι άνθρωποι...πόσο μάλλον εμείς... το μόνο που δεν άλλαξε... το φτερούγισμα της καρδιάς μου στο άκουσμα της αναπνοής σου... Οι γρήγοροι χτύποι της στο άγγιγμα σου... Κι η ευτυχία στο βλέμμα μου όταν αντικρύζω το δικό σου...</span></p><p><span style="font-family:verdana;color:#cc33cc;">Σ' αγαπάω ρε γαμώτο...</span></p><p><span style="font-family:Verdana;color:#cc33cc;">Άραγε μπορείς να καταλάβεις πόσο....;;;</span></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3198080176952843086-7168219940641075251?l=annita-myimmortal.blogspot.com' alt='' /></div>Αννίτ@noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3198080176952843086.post-64555035710260690152007-06-25T01:59:00.000-07:002008-12-10T20:28:08.765-08:00<span style="color:#3366ff;"><strong></strong></span><br /><br /><div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_uLHjNTnEgHE/Rn-Gp1wTYkI/AAAAAAAAABU/OLtky2olRn0/s1600-h/pool"><span style="font-family:verdana;color:#3366ff;"><strong><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5079926958059643458" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" height="177" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_uLHjNTnEgHE/Rn-Gp1wTYkI/AAAAAAAAABU/OLtky2olRn0/s320/pool" width="284" border="0" /></strong></span></a><span style="font-family:verdana;color:#3366ff;">Πήγαμε εκδρομή προχθές...στην Στυλίδα! Φύγαμε Σάββατο πρωί με το φορτηγό και γύρω στις 11 είμασταν εκεί! Καθήσαμε λίγο κι άμέσως πήγαμε στην παραλία! Και μετά στην πισίνα! Κι ήταν τόσο ωραία! Γελούσαμε, παίζαμε, κάναμε βουτιές! Πολλές βουτιές! Μέχρι που αδειάσαμε την πισίνα! Αργότερα ήρθε ο οδηγός για να γίνει η αλλαγή καθώς τον περιμέναμε δροσιστήκαμε με ένα παγωτάκι! Πήγα για λίγο στο δωμάτιο όσο μιλούσατε, ένιωθα κουρασμένη... Αγάπη μου άραγε πόση κούραση να νιωθες κι εσύ... Όταν αλλάξατε φορτηγά επέστρεψες στο δωμάτιο, κι αφού καθήσαμε λίγο ξαναπήγαμε στην πισίνα...</span></div><br /><div align="justify"><span style="font-family:verdana;color:#3366ff;">Καθήσαμε αντικρυστά, παρέα με την μουσική και τσιγάρο, και γελούσαμε με τα παιδιά που έκαναν βουτιές... Εκεί... αμίλητοι μα ελαφρά χαμογελαστοί, χαμένοι στις σκέψεις μας χαζεύοντας κι απολαμβάνοντας την ομορφιά της στιγμής... Ή ώρα ήταν ήδη 8...</span></div><br /><div align="justify"><span style="font-family:verdana;color:#3366ff;">"Πάμε για βουτιά, τι λες?"</span></div><br /><div align="justify"><span style="font-family:verdana;color:#3366ff;">"Πάμε!!!"</span></div><br /><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"><span style="color:#3366ff;">Βγήκαμε από την πισίνα στις 9.30! Παίζαμε σαν τα μικρά παιδιά, γελούσαμε... Όταν άναψαν τα φώτα της πισίνας ήταν ακόμα πιο όμορφα... Αγκαλιά μέσα στο νερό, χωρίς σκέψεις, χωρίς προβλήματα... <em>"...μέσα στο νεράκι...πλέουμε αγκαλιά..." </em></span></span></div><br /><div align="justify"><span style="font-family:verdana;color:#3366ff;">Γύρω στις 10:30 ξεκινήσαμε για Αθήνα. Το ταξίδι ήταν ατέλειωτο, και κάποιες στιγμές με αναστάτωσε... Ξέρεις γιατί... </span></div><br /><div align="justify"><span style="font-family:verdana;color:#3366ff;">2.30 ήμασταν Αθήνα...</span></div><br /><div align="justify"><span style="font-family:verdana;color:#3366ff;">2.45 ήμουν ήδη στην αγκαλιά σου κι ονειρευόμουν μαζί σου!</span></div><br /><div align="justify"><span style="font-family:verdana;color:#3366ff;">4.30 ξύπνησα με τα φιλιά σου...ονειρευόσουν...</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#3366ff;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_uLHjNTnEgHE/Rn-MolwTYlI/AAAAAAAAABc/sNb7H2NFCag/s1600-h/sobrero"></a></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#3366ff;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_uLHjNTnEgHE/Rn-MolwTYlI/AAAAAAAAABc/sNb7H2NFCag/s1600-h/sobrero"></a></span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;color:#3366ff;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_uLHjNTnEgHE/Rn-MolwTYlI/AAAAAAAAABc/sNb7H2NFCag/s1600-h/sobrero"></a></span></div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_uLHjNTnEgHE/Rn-MolwTYlI/AAAAAAAAABc/sNb7H2NFCag/s1600-h/sobrero"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5079933533654573650" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_uLHjNTnEgHE/Rn-MolwTYlI/AAAAAAAAABc/sNb7H2NFCag/s320/sobrero" border="0" /></a><br /><div align="justify"><span style="font-family:verdana;color:#3366ff;"></span></div><br /><div align="justify"><span style="color:#3366ff;"><span style="font-family:verdana;">Ονειρεμένο σαββατοκύριακο...θέλω να το ζήσουμε ξανά!!!</span></span></div><br /><div align="justify"><span style="color:#3366ff;"><strong><br /></div></strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3198080176952843086-6455503571026069015?l=annita-myimmortal.blogspot.com' alt='' /></div>Αννίτ@noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3198080176952843086.post-50458890833141318752007-06-21T03:09:00.000-07:002007-06-21T05:04:23.722-07:00<div align="justify">Χθες βρεθήκαμε για λίγο...πήγαμε από τον Γρηγόρη και μετά ο καθένας αλλού... Ένιωθα χαλαρή...όταν τρελαινόμουν σε έπαιρνα τηλέφωνο...και με τον τρόπο σου με ηρεμούσες... άραγε ήξερες ότι ήμουν τρελή εκείνη την στιγμή... Μπορεί, μάλλον ναι... όσο άνετη κι αν φαινόμουν... Μου κανε καλό όμως, και σένα σου κανε...<br />Θέλω να σε δω!!!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3198080176952843086-5045889083314131875?l=annita-myimmortal.blogspot.com' alt='' /></div>Αννίτ@noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3198080176952843086.post-29769574525419674762007-06-18T23:19:00.000-07:002008-12-10T20:28:09.072-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_uLHjNTnEgHE/Rnd3WVwTYjI/AAAAAAAAABM/2DC2qUmlnYc/s1600-h/lg_double_rainbow2.jpeg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5077658330564092466" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_uLHjNTnEgHE/Rnd3WVwTYjI/AAAAAAAAABM/2DC2qUmlnYc/s320/lg_double_rainbow2.jpeg" border="0" /></a><br /><div align="justify"><span style="color:#33ccff;">Μετά από την καταιγίδα έρχεται εκείνο...έτσι λένε...κι έτσι γαλήνεψα κι εγώ... Μόλις σε άκουσα... μόλις σε είδα... αγάπη μου... Η εικόνα των αυτοκινήτων μας να χωρίζουν με τσάκισε... "Η Αννίτα θα φύγει....!!!" Γύριζαν όλα στο μυαλό μου... Μα τώρα, τώρα είμαι καλά... Και κάθομαι εκεί στην γωνιά του τόξου, ήρεμη και γαλήνια, χαζεύοντας το μελί χρώμα των ματιών σου, κι αναρωτιέμαι, τι θα έκανα χωρίς τα μάτια σου?</span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3198080176952843086-2976957452541967476?l=annita-myimmortal.blogspot.com' alt='' /></div>Αννίτ@noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3198080176952843086.post-70218004781897905742007-06-16T01:09:00.000-07:002007-06-16T01:31:23.233-07:00<div align="justify"><span style="font-family:verdana;color:#3366ff;">Παλεύω... παλεύω ευχή μου... Παλεύω και προσπαθώ... Μια φορά μου χες πει, θέλω να μου μοιάσεις... Να σαι δυνατή, να σαι εσύ... Κι εγώ σε κάθε σκέψη μου, σε κάθε κίνηση μου, γίνομαι εσύ... Γίνομαι εμείς... Θα σηκωθώ ξανά... Κι απ' τα φτερά μου θα ξανα γεννηθώ... Ξυπνά το κορίτσι με το μεγάλο χαμόγελο, με τις αστείες γκριμάτσες...!!!</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3198080176952843086-7021800478189790574?l=annita-myimmortal.blogspot.com' alt='' /></div>Αννίτ@noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3198080176952843086.post-66202219189593598282007-06-14T10:31:00.000-07:002008-12-10T20:28:09.260-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_uLHjNTnEgHE/RnF7tWb9T2I/AAAAAAAAABE/vgFNNjBzNZc/s1600-h/lovingyoudp9.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5075974274070433634" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_uLHjNTnEgHE/RnF7tWb9T2I/AAAAAAAAABE/vgFNNjBzNZc/s320/lovingyoudp9.jpg" border="0" /></a><br /><div><span style="font-family:verdana;color:#990000;"><em>Σ' αγαπώ... λαβωμένε μου αετέ...</em></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3198080176952843086-6620221918959359828?l=annita-myimmortal.blogspot.com' alt='' /></div>Αννίτ@noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3198080176952843086.post-58249650541765710972007-06-14T10:26:00.000-07:002008-12-10T20:28:09.400-08:00<div align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_uLHjNTnEgHE/RnF6c2b9T1I/AAAAAAAAAA8/GQaVwD4R7os/s1600-h/larmes.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5075972891090964306" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_uLHjNTnEgHE/RnF6c2b9T1I/AAAAAAAAAA8/GQaVwD4R7os/s320/larmes.jpg" border="0" /></a><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;"> Βράδυ Σαββάτου κι εσύ ‘σαι κάπου</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">άραγε πού να βρίσκεσαι για τι να λες</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">περνάει ο χρόνος βαρύς και μόνος</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">κι όλες τις σκέψεις μου για σένα δεν τις θες</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;"></span> </div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">Βράδυ Σαββάτου ζω στη σκιά του</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">και ξενυχτάω στα λιμάνια στους σταθμούς</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">βράδυ Σαββάτου στην ερημιά του</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">σου τραγουδάω πού να είσαι δεν ακούς</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;"></span> </div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">Αδεια η πόλη πού πήγαν όλοι</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">κι όλοι ‘σαι εσύ που έφυγες χωρίς να φταις</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">άδεια η πόλη τι γίναν όλοι</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">αν με θυμάσαι στην υγειά μου κάτι πιες</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;"></span> </div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">Βράδυ Σαββάτου κι η μοναξιά του</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">να με γυρίζει σαν σκυλί στις γειτονιές</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">βράδυ Σαββάτου κι η συννεφιά του</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">να με τυλίγει από παντού χωρίς να φταις</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;"></span> </div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">Βράδυ Σαββάτου κι εσύ ‘σαι κάπου</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">άραγε πού να βρίσκεσαι για τι να λες</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">περνάει ο χρόνος βαρύς και μόνος</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">κι όλες τις σκέψεις μου για σένα δεν τις θες</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;"></span> </div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">Βράδυ Σαββάτου ζω στη σκιά του</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">και ξενυχτάω στα λιμάνια στους σταθμούς</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">βράδυ Σαββάτου στην ερημιά του</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">σου τραγουδάω πού να είσαι δεν ακούς</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;"></span> </div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">Αδεια η πόλη πού πήγαν όλοι</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">κι όλοι ‘σαι εσύ που έφυγες χωρίς να φταις</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">άδεια η πόλη τι γίναν όλοι</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">αν με θυμάσαι στην υγειά μου κάτι πιες</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;"></span> </div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">Βράδυ Σαββάτου κι η μοναξιά του</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">να με γυρίζει σαν σκυλί στις γειτονιές</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">βράδυ Σαββάτου κι η συννεφιά του</span></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;">να με τυλίγει από παντού χωρίς να φταις</span><br /></div><div align="center"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3198080176952843086-5824965054176571097?l=annita-myimmortal.blogspot.com' alt='' /></div>Αννίτ@noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3198080176952843086.post-83013750432139544552007-06-14T05:58:00.000-07:002008-12-10T20:28:09.558-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_uLHjNTnEgHE/RnE9vmb9T0I/AAAAAAAAAA0/Bx1ASqWff5Y/s1600-h/christmas.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5075906143004217154" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_uLHjNTnEgHE/RnE9vmb9T0I/AAAAAAAAAA0/Bx1ASqWff5Y/s320/christmas.bmp" border="0" /></a><br /><div><br /><br /><div><em><span style="font-family:verdana;color:#660000;">Κι η επόμενη συνάντηση...Χριστούγεννα θυμάσαι...? Δήθεν κατά λάθος, δήθεν τυχαία, στο σπίτι της φίλης μου... Και κάπου εκεί ξεκινάει η ιστορία... Μια ιστορία δίχως τέλος... Μια ιστορία... χωρίς αρχή...</span></em></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3198080176952843086-8301375043213954455?l=annita-myimmortal.blogspot.com' alt='' /></div>Αννίτ@noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3198080176952843086.post-49924267606911402432007-06-13T14:47:00.000-07:002008-12-10T20:28:10.172-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_uLHjNTnEgHE/RnEIOGb9TxI/AAAAAAAAAAc/54OoTl5IBCU/s1600-h/fairytale.jpeg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5075847293362327314" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_uLHjNTnEgHE/RnEIOGb9TxI/AAAAAAAAAAc/54OoTl5IBCU/s320/fairytale.jpeg" border="0" /></a><span style="font-family:verdana;color:#993399;"><em><strong>Σαν παραμύθι ξεκίνησε... θυμάσαι...?</strong></em></span><br /><div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;color:#993399;"><em><strong>Εκείνο το βράδυ που σε γνώρισα στο παγκάκι του μπαρού... και που δεν μου άρεσες καθόλου... που με εντυπωσίασες μπαίνοντας με ανάποδα μέσα στο La Mirage... Και όταν μας άφησες έξω από το σπίτι της φίλης μου, μια σκέψη γυρνούσε μόνο στο μυαλό μου, απροσδιόριστη, μια απλή σκέψη, με τίτλο τ' όνομα σου...</strong></em></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3198080176952843086-4992426760691140243?l=annita-myimmortal.blogspot.com' alt='' /></div>Αννίτ@noreply@blogger.com0